این مرد عمر خویش را در مأموریت برای سازمان سیا گذرانده است، معاون مدیر مبارزه با تروریسم نیز بوده و درگیر با یکی از تاریک ترین قصول حیات این سازمان: شکنجه اسرای القاعده. وی اکنون اسرار این ماجرا را در کتاب تکان هنده ای به جهانیان عرضه نموده است.*
یکسال پس ار 11 سپتامبر گلن کارله مأمور میشود یکی از کسانی را که در مظان اتهام تروریسم بوده اند بازپرسی نماید. او را سیا در یکی از خیابان های خاورمیانه ربوده و به یکی از زندان های مخفی این سازمان در خارج از آمریکا برده بود. «بالادست من با انگشت به وی اشاره کرد: شما به هر قیمتی که شده است باید این مرد را به حرف زدن وادار کنید – آیا متوجه شدید؟ من نمی توانستم باور کنم که یک افسر سیا به کاری امر می کند که غیر از یک معنا ندارد: شکنجه. من به او گفتم، اما ما از این کارها نمی کنیم. و در پاسخ من وی گفت: چرا، حال دیگر ما این کار را هم می کنیم» این بخشی از خاطرات گلن کارله می باشد.
از بالاترین مقام این دستور رسیده بود که در شکار اثامه بن لادن باید «روش های شدیدِ بازپرسی» را به کار برد. وزیر دادگستری گفت شکنجه مردود است. اما کارهای مجاز عبارتند از: حبس در تاریکی، سردی، داغی، وضعیت های جسمی دردآور و سروصدای مهیب دائم. گلن کارله به آن زندان مخفی می رود. ماهها وی از اسیرش بازپرسی می کند، روزی 14 ساعت. او می گوید خود وی روش های شدید بازپرسی را بکار نبرده است، زیرا به نظر او شکنجه می باشد. «انسان به حیرت می افتد که چه زود آدم می تواند شخصی را به دیوانگی دچار کند. آن روش ها که با نوسانات درجه حرارت، بی خوابی، سروصدا و زمان بازی می کنند، فرد را به دیوانگی می اندازند. درست همین کارها با اسیر من در دومین زندان مخفی صورت گرفت که تحت مدیریت سیا بود و از من دیگر کاری ساخته نبود». کارله از خود می پرسد:«کشور من به کجا رسیده است؟»
هتل کالیفرنیا نام سرّی آن زندان مخفی در کابل است که اسیر وی را بدانجا برده بودند. شکنجه هائی را که ما از تصاویر ابوغریب در عراق می شناسیم اینجا عادی هستند. این را که آن شکنجه ها بطور سیستماتیک توسط سیا در افغانستان اعمال میشوند، کارشناس شکنجه ی سازمان ملل متحد، مانفرد نواک تأیید می کند. این ها در زندان تاریک کابل جزو شرایط عادی زندان است.
مانفرد نواک، مامور ویژه سازمان ملل برای شکنجه می گوید: «ما دقیقا بررسی کردیم و با زندانیان سابق مصاحبه های بسیاری انجام دادیم، با کسانی که مدت های طولانی و در مواردی تا 11 ماه زندانی بوده اند، دست و پایشان بسته بوده است و در تاریکی محض به سر می برده اند. یعنی آنها حتّا قادر بنوده اند دیوار مقابل خود را ببینند و مجبور بوده اند برای اینکه تا جائی که می توانستند حرکت کنند، ابتدا اطراف خود را با انگشتانشان بررسی نمایند، تا در یابند آیا دیواری در مقابلشان قرار دارد.»
گلن کارله مشاهده می کند که چگونه روحیه اسیر او به شکست دچار می گردد و با دلهره در می یابد که خود او نیز تبدیل به بخشی از آنچه که خود مردود می داند گشته است. بدتر از همه اینست که: او مدت هاست به این باور رسیده است که آن شخص، بی گناه می باشد. وی ادامه مأموریتش را قطع می کند، اما قادر نیست به زندانی کمک نماید.
کارله می گوید: «من به خاطر می آورم که پس از اولین بازپرسی در هتل کالیفرنیا به چه می اندیشیدم: من به کجا رسیده ام و کشورم به کجا رسیده است؟ دولتی که من با سوگند خویش خود را به حفظ آن متعهد کرده ام، دیگر آن دولتی نیست که همه می پندارند. و هیچکس هم این را نمی داند. به همین دلیل وظیفه داشتم این کتاب را بنویسم.
گلن کارله مجبور بوده است بارها نوشتجات کتاب خود را برای چک کردن به سیا عرضه نماید و بخش هائی از آن سانسور می شوند. آن کتاب به هنگام انتشار در آمریکا بسیار سروصدا به راه انداخت. توسط روزنامه نگاران روشن می شود که اسیر کارله یک بانکدار پشتونی بنام پاشا وزیر می باشد که به مدت هفت سال بی گناه در زندان مخفی به سر می برده است. عواقب جبری سیاست شکنجه آمریکا به سراسر گیتی تأثیر می گذارند. آنها بجای اینکه در مبارزه علیه تروریسم اطلاعاتی را که قصد داشتند به زور به دست آورند، بهانه به دست افراطیون برای کارهایشان داده اند.
به گفته مانفرد نواک «آنچه بیشتر اثر داشت این بود که در بسیاری از کشورهای جهان که همیشه یا دستکم اندکی شکنجه می شد ، حال ناگهان این پیام رسیده است: کشوری که حقوق بشر را اختراع کرده و تعهد خود را بدان اعلان نموده است، اکنون این کشور خودش شکنجه می کند و می گوید: اینکار ابداً ممنوع نیست. این بدان معناست که شکنجه روال قابل پذیرش گشته است».
رژیم های دیکتاتوری مانند سوریه و مصر که پلیس مخفی آنها در خفا با آمریکا همکاری می کرده اند، بدین طریق در اعمال شکنجه تأیید و تقویت شده اند. جنایت هائی را که رئیس جمهور سوریه بشرالاسد نسبت به حقوق بشر در قبال مخالفین رژیم مرتکب می شود، آمریکا دیگر نمی تواند باورمندانه مورد انتقاد قرار دهد. مهم ترین پیام گلن کارله بدین قرار است: اعمال شکنجه توسط سیا به مجموعه ی غرب خسارت زده است و با هیچگونه موفقیتی نیز همراه نبوده است. « لازم نبوده، غیرقانونی بوده و بر خلاف منافع آمریکاست. زیرا از شکنجه هیچگونه اطلاعات قابل استفاده ای بدست نمی آید.» به نقل از گلن کارله.
حتا با اینکه زندان های مخفی آمریکا را بسته اند، شکنجه های جنایت باری که انجام شده اند در زمان ریاست جمهوری اوباما مورد بررسی قرار نگرفته است. گلن کارله درست خواهان همین کارها می باشد. اینکه او خودش واقعا چه کاری را انجام داده است، روشن نیست. پاشا وزیر که گفته می شود اسیر وی بوده است، اکنون در جلال آباد به سر می برد و حاضر به گفتگو با روزنامه نگاران نیست.
این گزارش چکیده ای است از کتاب «اینتروگاتور» در شکنجه گاه های سازمان سیا نوشته گلن کارله، نشر آلما
نی توسط انتشارات رولت در
Interrogator. In den Verhörkellern der CIA
Glenn L. Carle
448 Seiten, Hardcover
Verlag: Rowohlt , ISBN: 978-3-498-00941-0
UNIVERSAL ISSUES 
