حضور ظفرمندانه اینترنت در بهار امسال آشکار ساخت که از آن، بیش از عرضه کالا و تسهیل ارتباطات را می توان انتظار داشت. اینترنت تبدیل به رسانه حامی انقلابات گشت. بهار عربی و قیام علیه مبارک ها، قذافی هاو بن علی ها توسط اینترنت ساماندهی شد، اینترنت به مثابه فضای لیبرالی که برای دیکتاتورهای جهان قابل کنترل نمی باشد. اما متاسفانه همین اینترنت بلای جان بسیاری از معترضین گشت و البته با همکاری شرکت های آلمانی که آشکارا نرم افزارهای جاسوسی را در اختیار دیکتاتورهای عرب قرار دادند. برنامه زاپ در تلویزیون رسمی آلمان به کمک اسناد و مدارک ویکی لیکس تحقیقاتی را بعمل آورده است که نشان می دهند اینگونه محصولات آلمان تا چه اندازه جنیایتبار می باشند.
Anne Ruprecht, Jasmin Klofta, Hanno Burmester und John Goetz.فیلمی از
شورش در جهان عرب: مردم به خاطر آزادی و علیه سرکوب مبارزه می کنند. این یک انقلاب رسانه ای نیز می باشد. تظاهر کنندگان توسط شبکه های اجتماعی، ایمیل و اسکایت به کار خود سامان می دهند.
خانم صدر اعظم آلمان آنگلا مرکل در یک پیام ویدیوئی در یوتیوب می گوید: « بدون اطلاعات و ارتباطات اینترنتی بسیاری از تظاهرات غیرممکن بوده است.»
و در پارلمان آلمان راینِر برودِلِه، وزیر اسبق اقتصاد این کشور (از حزب FDP ) می گوید: «نیروی آزادی راه خود را در افریقا و خاورمیانه باز می کند. مردم جسم و جان خویش را برای آزادی و تعیین سرنوشت خویش به مخاطره می اندازند. ما باید به این جنبش های آزادیخواه با تمام قوا کمک کنیم.»
اما کمک رسانی از جانب آلمان به طرف مقابل نیز انجام شد. این امر در ماه مارس در مصر آشکار گشت. شهروندان به مرکز سازمان امنیت مصر حمله می کنند.مدت زیادی اینجا مرکز دستگاه سرکوب مبارک بوده است. بلوگ نویسی بنام مصطفی حسین می گوید: « ما انبوهی از پرونده های مربوط به سازمان های غیردولتی، دستجات اسلامی، فعالین حقوق بشر و همه ی موارد دیگر را یافتیم.»
او با موبایل خود همه چیز را ضبط کرد. مصطفی حسین مدارکی را نیز با خود برده و اسناد حساسی را ضبط کرده است. یکی از این اسناد مربوط به خرید فین فیشِر از شرکت آلمانی-انگلیسی گاما می باشد ، که یک نرم افزار مراقبتی و جاسوسی است. نصب، آموزش و 2 سال معاونت، برای سازمان امنیت مصر 300 هزار یورو هزینه برد. اینها فقط نرم افزارهای عادی نیستند. بلکه اسلحه بوده، درست به همان میزان خطرناک برای انسانها و امنیت آنها می باشند.
رخنه ی کامل
این را که رژیم چگونه تسلیحات دیجیتالی را بکار برده است، ویدیوهای تبلیغاتی تکنولوژی مراقبتی که برنامه زاپ در همکاری با ویکی لیکس بدست آورده است نشان می دهد. فعال اینترنتی بنام جک اَپِلباوم می گوید: « آنچه را که فین فیشر فروخته است وسیله ساده ای است برای نفوذ به تلفن و کمپیوترهای همه و بکار گرفتن دوربین فیلمبرداری و میکروفون آنها برای جاسوسی. به جای اینکه بدون اجازه وارد خانه مردم شوند، به همه زندگی آنها رخنه می کنند.»
ویدیوهای تبلیغاتی نشان می دهند که چقد اینکار ساده است. مثلا نرم افزار مزبور در داخل یک گوشی اِسمارت فون مخفی می گردد یا توسط به روز کردن نرم افزار گوشی بلاک بری. اگر کاربر ناوارد تکمه را فشار دهد، رخنه ی کامل بر تمامی کارهای موبایل وی ممکن می گردد. همین کار اینجا نیز تکرار می شود: با یک پیام آب دیِت در سایت موزیکِ آی-تیونز، یا اینکه کاربر بدین صورت بدام می افتد که فایلی را از اینترنت وارد نماید. حمله مزبور از ناحیه شبکه محلی انجام می گیرد.
این بسیار نگران کننده است. زیرا نشان می دهد که علی رغم اینکه چه قوانینی وجود داشته باشند، این تکنولوژی قادر است همه آن ها را نقض کند. شرکت های مزبور بخوبی می دانند که وسیله ی خوبی به دست ستمگران می دهند و آنها بدان وسیله به تمامی حیطه شخصی افراد رخنه می کنند.
نرم افزارهای فین فیشر فقط امکان رخنه کردن به پست شخصی گوگل و پرونده های فیس بوک را فراهم نمی کند. در مورد اسکایپ نیز فین فیشر قادر به شنود و حتا فیلمبرداری است.
خانم فعال اینترنتی، عذرا عبدالفتاح می گوید: «اینگونه نرم افزار در خدمت آزادی نیست. این نرم افزارها به دیکتاتورها امکان می دهند، فعالان را تحت مراقبت قرار داده و آزادی آنها را سلب نمایند.» از طریق فیس بوک این خانم مصری شهرت یافت و حتا برای جایزه صلح نوبل نیز معرفی گشت. او اکنون می داند که تحت مراقبت بوده است. در پرونده ای در باره ی او از ایمیل ها، یادداشت ها و گفتگوهای وی گزارش شده است. به همین دلیل او اکنون شکایت دارد: «این نرم افزار وسیله هجوم به آزادی و دموکراسی در کشورهای دیگر است و برای شرکت های مزبور هیچ اهمیتی هم ندارد. آن ها فقط به فکر افزایش درآمد خود هستند.»
ترکمنستان و عمان
بر اساس اطلاعات بدست آمده شرکت آلمانی گاما نیز به فکر درآمد خود بوده است: در ترکمنستان، کشوری در پنجه های یک مستبد. در پشت ظاهر درخشان اینجا ستمگری بیرحم نهفته است. ترکمنستان بخاطر نقض شدید حقوق بشر شهرت دارد. هیچکونه رسانه ای آزاد نیست و معترضین در مهاجرت اند. انسانها سربه نیست می شوند و اثری از آنها نیز نمی ماند. بر طبق سند معامله ای که در اختیار زاپ می باشد، قرار بوده است یک نرم افزار مراقبتی آنجا نصب گردد. این پروژه صادراتی به ترکمنستان مربوط به شرکت آلمانی گاما در همکاری با شرکت سویسی دریم لاب است. فقط شرکت دریم لاب برای کار خود 900 هزار فرانک سویس حساب کرده است و بر طبق اسناد مربوطه نمایندگان دریم لاب و گاما برای آمادگی کارهای مقدماتی به ترکمنستان نیز سفر کرده اند.
اِریش مُشِل مدت هاست که در این باره تحقیقات می کند. به نظر این خبرنگار تلویزیون اطریش، شرکت های مزبور شریک جرم اند: «زیرا از این طریق مقدمات ستم و شکنجه فراهم می گردد. آنجا هیچ قانونی نیست که مأمورین دولتی را به خویشتن داری در استفاده از وسائلی که در اختیار دارند وادار نماید و آنها از آن نرم افزار برای جلب افراد از خانه هایشان استفاده می کنند.»
مصاحبه با اریش مُشِل، خبرنگار تکنیک اطلاعاتی تلویزیون اطریش
به عمان نیز بنا بر اطلاعات زاپ نظیر این تکنولوژی فروخته شده است. و این نیز یکی از پروژه های مشترک دو شرکت گاما و دریم لاب می باشد. در قرار داد مربوطه این را گنجانده اند که دستگاه قضائی و سازمان اطلاعات عمان باید آموزش لازم را برای کارهای مراقبتی دیده و بر آنها مسلط گردند.
این کمک مراقبتی به مأمورینی است که در همین فوریه گذشته تظاهر کنندگان عمان را سرکوب خونین کردند. فقط بدین خاطر که آنها خواهان اصلاحات سیاسی بوده اند.
از پرسش های انتقادی خوششان نمی آید
نمایشگاه ویژه ISS در ژوئن گذشته در پراک: خبرنگاران برنامه فاکت از آنجا با دوربین مخفیانه فیلمبرداری کردند. در آنجا سایر شرکت های آلمانی محصولات خویش را عرضه نمودند.
اریش مُشِل: «در آنجا ترتیب کارها داده می شود. مشتری ها به گونه بسیار معمولی جمع شده اند و این البته برای شرکت های مزبور بسیار مناسب تر و عملی تر است. زیرا آنها به راحتی و فارغ از دخالت افکار عمومی کارهای خویش را انجام می دهند.» از قرار معلوم این صنف از پرسش های انتقادی خوشش نمی آید. و بدون حضور افکار عمومی نیز صنفِ مزبور به صراحت در جزوه های تبلیغاتی حرف خود را برای اهلش می زند. شرکت مونیخی اِلامان در یکی از جزوات تبلیغاتی خود در باره تکنولوژی مراقب اش به صراحت می گوید: با این وسیله همه ی کسانی را که «جزو مخالفین باشند می توان شناسائی کرد.»
فروش تکنولوژی مراقبتی ساخت آلمان به همه نقاط جهان:
· شرکتِ اوتیماکو در آخِن وسیله مراقبتی محصول خود را به سوریه فروخته است. این را اوتیماکو در مقابل خبر نگار زاپ تأیید نمود.
· شرکت ترویکور از شهر مونیخ مسئول ارسال تکنولوژی مراقبت به بحرین است.
· شبکه عملیاتی نوکیا زیمنس دو سال پیش به خاطر وسیله ای که در اختیاز ایران نهاد مورد سرزنش قرار گرفت.
دستگیری به برکت تکنولوژی مراقبتی
مهدی سحرخیز خواهان این است که این شرکت ها بالاخره مسئولیت کاری را که کرده اند بر عهده گیرند. پدر او عیسی سحرخیز، روزنامه نگار ایرانی، به گفته پسرش در 2010 به کمک تکنولوژی ساخت آلمان دستگیر شد: «آنها هنگامیکه خواهرم نزد ما بود آمدند خانه ما. آنها کوشیده بودند درب خانه را شکسته و او را دستگیر کنند. اما او در آن زمان منزل نبود. پس از آن او دیگر نتوانست به خانه بیآید. او به شهرهای دیگر فرار کرد برای اینکه به گزارشات خود در باره انتخابات و همه آنچه که پس از آن رخ داد ادامه دهد. او را از راه تعقیب موبایلش یافته و دستگیر کردند.»
عیسی سحرخیز
پسر وی بعدها آگاه می گردد که به هنگام دستگیری پدرش 6 مأمور پلیس او را زیر کتک گرفته، دنده ها و مچ دست او را شکسته اند. هفته ها زندان انفرادی، اکنون پدر و پسر قصد دارند شکایت کنند علیه نوکیا، زیمنس و اِن اس اِن.
مهدی سحر خیز می گوید: «آدم چگونه می تواند اینگونه تکنولوژی را به ایران بفروشد؟ ما می خواهیم برای آنها توضیح دهیم و آنها باید درک کنند که چند دلار سودِ بیشتر به جان یک نفر نمی هم ارزد.»
اما اینکه آیا شکایت این دو در آمریکا پذیرفته گردد، معلوم نیست. با اینحال آنها قصد دارند نشانی از خود بر جای گذارند - از پدر و سایر قربانیان احتمالی.
شرکت اِن اِس اِن می بایست از عواقب احتمالی محصولات خود آگاهی داشته باشد.
پرسش گزارشگر تلویزیون آلمان: «اما چرا با اینحال اصلا یک چنین معامله ای را صورت داده اند؟»
اولاف شولتس، رئیس مؤسسه ی European Affairs ، شبکه زیمنس نوکیا: راستش اینکه «ما این بخش را از شرکت دیگری در سال 2007 تحویل گرفته بودیم همراه مشتریان مربوطه، و در سال 2009 آنرا به فروش رساندیم. البته در این فاصله معاملات همچنان ادامه داشت. معامله مذکور با ایران برای ما هیچ رضایت بخش نبوده است و این موضوع را در گذشته بارها تکرار کرده ایم .اگر این بخش را زودتر رد کرده بودیم، باعث خوشحالی مان می بود.»
آنها البته بخش مزبور را رد کرده اند. اما با اینجال معاملات مربوطه پس از انجام فروش هم ادامه دارند، منتها توسط یک شرکت دیگر.
بازار فروش آتی
در نظر وازارت اقتصاد آلمان که مسئول صادرات این کشور است، تکنولوژی اطلاعاتی مراقبتی چنان که این سند استراتژیک نشان می دهد، آینده ی خوبی دارد و باید مورد حمایت قرار گیرد. بدین ترتیب وزارت اقتصاد در پاسخ سئوالی که یکی از نمایندگان حزب سبزها مطرح نموده است، پاسخ داد. «صادرات تکنولوژی مراقبتی می توانند توسط ضمانت هرمس حمایت شوند.»
کنستانتین فُن نُتس، نماینده حزب سبزها در مجلس آلمان: «این بدان معنی است که دولت آلمان چه مستقیما و چه بطور غیر مستقیم از صدور تکنولوژی مراقبتی ساخت آلمان به خارج حمایت می کند و هراس ما از این است که این صادرات به دست دیکتاتورها و رژیم های ستمگری که مردم خویش را سرکوب می کنند نیز برسد.»
اطلاعات دقیقی را در باره صادرات مزبور، آن وزارتخانه به خبرنگار زاپ نداد. به عبارت دیگر این است حمایتی که دولت آلمان از جنبش های آزادیبخش در رژیم های قانون شکن مدعی انجام آن می باشد.
IMAGE AND SOUND 
