TLAXCALA تلاكسكالا Τλαξκάλα Тлакскала la red internacional de traductores por la diversidad lingüística le réseau international des traducteurs pour la diversité linguistique the international network of translators for linguistic diversity الشبكة العالمية للمترجمين من اجل التنويع اللغوي das internationale Übersetzernetzwerk für sprachliche Vielfalt a rede internacional de tradutores pela diversidade linguística la rete internazionale di traduttori per la diversità linguistica la xarxa internacional dels traductors per a la diversitat lingüística översättarnas internationella nätverk för språklig mångfald شبکه بین المللی مترجمین خواهان حفظ تنوع گویش το διεθνής δίκτυο των μεταφραστών για τη γλωσσική ποικιλία международная сеть переводчиков языкового разнообразия Aẓeḍḍa n yemsuqqlen i lmend n uṭṭuqqet n yilsawen dilsel çeşitlilik için uluslararası çevirmen ağı

 28/01/2020 Tlaxcala, the international network of translators for linguistic diversity Tlaxcala's Manifesto  
English  
 UMMA 
UMMA / آیا زمان یک تغییر تاریخی در خلیج فارس فرارسیده است؟
Date of publication at Tlaxcala: 14/11/2019
Original: Is it time for a historic paradigm shift in the Persian Gulf?

آیا زمان یک تغییر تاریخی در خلیج فارس فرارسیده است؟

Seyed Hossein Mousavian سید حسین موسویان

Translated by  ISNA ایسنا

 

بعد از تلاش اخیر کشور امارات برای کاهش تشنج با تهران، روحانی رییس جمهور ایران طی نامه ای «طرح صلحی» برای سران کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس ارسال کرده است.


شورای همکاری خلیج فارس

بعد از وقوع انقلاب اسلامی ۱۹۷۸، ایران و کشورهای عرب همسایه هیچگاه از روابط دوستانه عمیق و بر اساس اعتماد متقابل برخوردار نبوده اند. درحقیقت طرفین با تمام ظرفیت سعی بر حفظ روابط حداقلی داشته اند.

لاکن در چند سال اخیر روابط ایران و سه کشور عربستان، امارات ‌و بحرین وارد فاز خصمانه و خطرناکی شده که ادامه آن می‌تواند به درگیری‌های نظامی ختم شود.

بروز خصومت آشکار در این روابط دلائلی داشت که به چند مورد اشاره میکنم.

بعد از حمله نظامی عربستان به یمن، ابوظبی و بحرین در این حملات با عربستان مشارکت کردند در حالیکه ایران از حوثی ها حمایت نمود.

بعد از اعدام شیخ نمر در عربستان و متعاقبا به آتش کشیده شدن سفارت عربستان در تهران، ریاض و منامه روابط دیپلماتیک خود با تهران راقطع نمودند و ابوظبی هم سطح روابط را تقلیل داد.

با روی کار آمدن ترامپ، واشینگتن از برجام خارج وبا اعمال سخت ترین تحریم‌های تاریخ، سیاست فشار حداکثری علیه ایران را اتخاذ نمود و امارات، عربستان، بحرین و اسراییل از سیاست امریکا علیه ایران حمایت نمودند.

در حالیکه رقابت عربستان با ایران در سراسر منطقه ازجمله یمن، لبنان، عراق ‌و سوریه ادامه دارد، اخبار منتشره در مورد بهبود روابط کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس با تل آویو؛ تهران را شوکه کرده است. در شرایطی که حملات نظامی اسراییل به سوریه و عراق و مواضع ایران در این دو کشور در جریان است، تصمیم ترامپ در مورد به رسمیت شناختن بیت المقدس بعنوان پایتخت اسراییل و جولان سوریه بعنوان بخشی از خاک اسراییل، تنش ها در خاورمیانه را در حد بیسابقه ای تشدید کرده است.

با تظاهرات گسترده در خیابان‌های بغداد و بیروت برای تغییرات در حکومت، خاورمیانه بیش از هر زمان دیگر نیازمند بازنگری سیاستهای جاری کشورهاست.

در حالیکه بحران فلسطین و اسراییل همچنان مهم‌ترین بحران خاورمیانه است، رفع تقابلات منطقه ای کشورهای حاشیه خلیج فارس بویژه ایران و عربستان، تاثیر اساسی در حل بحران‌های جاری در یمن، عراق، سوریه و لبنان خواهد داشت.

توجه به سه نکته مهم لازمه ایجاد چنین تحولی در حوزه خلیج فارس می‌باشد:

·        اول – در سه دهه بعد از انقلاب، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس مواضع متحدی علیه ایران داشتند که دامنه اختلافات عربی-فارسی را گسترش میداد. اما با تحولات چند ساله اخیر همچون بحران در روابط سه کشور عربستان، امارات و بحرین با قطر؛ ساختار انسجام و همکاری گذشته بین کشورهای عضو شورا از بین رفته است. ضمن اینکه روابط عراق با کشورهای عضو شورا بعد از حمله صدام به کویت و حمله آمریکا به عراق دچار مشکلات اساسی بوده است. بنابراین واقعیت این است که هم «روابط عربی – عربی» و هم «روابط عربی – فارسی» در این منطقه دچار بحران شده است. لذا نیازمند نسخه ای جدیدی برای صلح و دوستی پایدار در مورد هر دو روابط هستیم.

·        دوم – من در چند سال اخیر مطالعات زیادی در مورد امکان برقراری روابط استراتژیک بین ۸ کشور حاشیه خلیج فارس داشته ام و دراین راستا گفتگوهای زیادی با کارشناسان و مقامات این حوزه انجام داده ام. برای من مسلم شده که هر پنج کشور امارات، عمان، کویت، قطر و بحرین یک “ترس آشکار” از هژمونی ایران، یک ترس “نیم آشکار” از هژمونی عراق و یک “ترس پنهان” از هژمونی عربستان دارند. لذا نسخه صلح پایدار در حوزه خلیج فارس باید براساس رفع این نگرانی ها و ایجاد نظامی برمبنای “هژمونی و سلطه صفر” باشد.

·        سوم – هر هشت کشور حاشیه خلیج فارس در مورد مداخله و عدم احترام به حاکمیت و سیاست های قومیت گرایی دیگر همسایگان گلایه مندند. لذا فونداسیون صلح پایدار باید بر اساس این اصول هفت گانه زیر باشد:

۱-عدم‌مداخله در امور داخلی دیگر کشورها،

۲-  تضمین حاکمیت کشورها،

۳- شفافیت در عدم قومیت گرایی،

۴-عدم تغییر جغرافیای موجود،

۵-احترام متقابل،

۶- تقویت منافع مشترک و

۷-تامین  امنیت جمعی و برای همه.

ایران و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس هم تضاد اشتراک منافع دارند و هم تضاد منافع. اما منافع حیاتی مشترک آنها بیشتر از تضادهاست. بنابراین ضروری است که این کشورها برروی منافع مشترک تمرکز کنند.

همزیستی و همکاری و همگرایی بین کشورهای حاشیه خلیج فارس، تحول بنیادی در بهبود روابط جهان اهل تسنن و تشیع، تقویت دوستی و برادری بین مسلمانان را رقم زده و تاثیر مهمی بر تامین امنیت وثبات و توسعه اقتصادی منطقه ای وجهانی خواهد داشت.

قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل درسال ۱۹۸۷، به دبیر کل ماموریت داده که گفتگو با کشورهای حاشیه خلیج فارس برای نظام صلح و ثبات را آغاز کند که متاسفانه دبیرکل تلاشی جهت تحقق این ماموریت اساسی بعمل نیاورد.

صلح و ثبات پایدار و مقابله با تهدیدات جاری منطقه همچون تروریسم، افراط گرایی، تقابلات قومی، جنایات سازمان یافته، تهدیدات و جنگ های نامتقارن و قاچاق مواد مخدر؛ مستلزم ایجاد سیستم همکاری و امنیت بین هشت کشور حاشیه خلیج فارس، است، سیستمی مشابه سازمان امنیت و همکاری اروپا.

نظام همکاری مذکور باید مسئولیت امنیت دریانوردی، تولید و صدور انرژی از تنگه هرمز را بعهده بگیرد زیرا که بیش از یک چهارم مصرف انرژی جهان از این تنگه عبور می‌کند.

هشت کشور عضو سیستم همکاری خلیج فارس می‌توانند یک “نیروی مخصوص” برای کمک به حل بحران‌های جاری در یمن، سوریه، افغانستان و عراق تشکیل دهند تا از طریق همکاری چند جانبه با سایر قدرتهای منطقه ای و جهانی همچون ترکیه، مصر، اروپا، روسیه، آمریکا و چین؛ ثبات به این کشورهای بحران زده را برگردانند.

درحالیکه آمریکا مایل به کاهش تدریجی حضور نظامی در منطقه است، نظام همکاری خلیج فارس می‌تواند خروج نیروهای نظامی آمریکا و سایر قدرتهای خارجی را تسهیل و راسأ مسئولیت تامین امنیت خلیج فارس را عهده دار شود.

بنابراین زمان آن فرا رسیده که ابتکار صلح توسط خود کشورهای منطقه آغاز شود. کشورهای کویت و عمان تلاش‌های شایسته ای برای بهبود روابط با تهران داشته اند. ورود امارات متحده عربی به این صحنه می‌تواند تاثیر تعیین کننده داشته باشد. برخی خبرها حاکی از نگرش مثبت عربستان و بحرین به نامه روحانی است. بدیهی است که شورای امنیت سازمان ملل باید نقش جدی برای تسریع این روند و تضمین اجرای توافقات جمعی آنها باشد.

 





Courtesy of al-monitor.com
Source: https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2019/11/iran-gcc-reduce-tensions-rouhani-uae-saudi-bahrain.html
Publication date of original article: 08/11/2019
URL of this page : http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=27449

 

Tags: خلیج فارسشورای همکاری خلیج فارس
 

 
Print this page
Print this page
Send this page
Send this page


 All Tlaxcala pages are protected under Copyleft.