TLAXCALA تلاكسكالا Τλαξκάλα Тлакскала la red internacional de traductores por la diversidad lingüística le réseau international des traducteurs pour la diversité linguistique the international network of translators for linguistic diversity الشبكة العالمية للمترجمين من اجل التنويع اللغوي das internationale Übersetzernetzwerk für sprachliche Vielfalt a rede internacional de tradutores pela diversidade linguística la rete internazionale di traduttori per la diversità linguistica la xarxa internacional dels traductors per a la diversitat lingüística översättarnas internationella nätverk för språklig mångfald شبکه بین المللی مترجمین خواهان حفظ تنوع گویش το διεθνής δίκτυο των μεταφραστών για τη γλωσσική ποικιλία международная сеть переводчиков языкового разнообразия Aẓeḍḍa n yemsuqqlen i lmend n uṭṭuqqet n yilsawen dilsel çeşitlilik için uluslararası çevirmen ağı la internacia reto de tradukistoj por la lingva diverso

 21/05/2018 Tlaxcala, the international network of translators for linguistic diversity Tlaxcala's Manifesto  
English  
 UMMA 
UMMA / ایران: به زودی قیام در هم خواهد ریخت
Date of publication at Tlaxcala: 15/01/2018
Original: Iran: „Der Aufstand wird bald zusammenbrechen“
Interview mit dem Schriftsteller Amir Hassan Cheheltan


ایران: به زودی قیام در هم خواهد ریخت

Sonja Zekri - Tomas Avenarius

Translated by  Hamid Beheschti حميد بهشتي

 

آیا با این اعتراضات "بهار ایرانی" که مدت ها انتظارش می رفت آغاز می گردد؟ به گفته امیر حسن چهلتن "از نظر تحصیل گردگان و طبقه متوسط این قیام به هیچ چیز به جز خونریزی نمی انجامد".


اعتراضات در شهرستانها آغاز گشت، اما تهران را نیز در برگفت. آنجا مأموران امنیتی گاز اشک آور
  علیه تظاهرکنندگان بکار بردند. یک دانشج در محوطه دانشگاه، نهم دیماه 1396  - تصویر از د پ
آ
 

قریب به دو هفته است که اعتراضات در ایران ادامه دارند و تصویری که بدست آمده است به هیچ وجه روشن تر از ابتدای آن نیست. در خیابان ها قیام کنندگان، جانبداران رژیم و اکنون پاسداران وحشت انگیز نیز علیه یکدیگر حضور می یابند. آیا این "بهار ایرانی" است؟ و آیا قیام می تواند رژیم ملایان را به لرزش افکند؟ نویسنده و مهندس ایرانی امیر حسن چهلتن لرزش های سیاسی کشور خویش را سالهاست تفسیر می کند. تحلیل های تلفنی او تأمل آمیز، اما ناامیدانه نیست.


امیر حسن چهلتن

زود دویچه: اوضاع در تهران چکونه است؟

امیر حسن چهلتن: تا حدی آرام. از شهرستان قیام آغاز گشت، در خراسان واقع در شمال شرقی ایران و سپس به نقاط دیگر گسترش یافت تا که پایتخت را نیز در بر گرفت.

شهرستانها برای چه صدایشان بلند شد؟

اعتراضات در مشهد توسط وابستگان طبقه حاکمه تحریک شد و بر اساس آنچه ما می دانیم مربوط بدان بود که رئیس جمهور، حسن روحانی، در ماه دسامبر در گزارشی به مجلس برای اولین بار بودجه کشور را تشریح نمود. این روشن ساخت که برخی از بنیادهای دینی مبالغ هنگفتی از بودجه را دریافت مینمایند. در حالیکه حمایت از اقشار بی بضاعت کاهش می یابد. مردم خشمگین بودند اما برخی از روحانیون محافظه کار نیز همچنین. تشریح این نکات از جانب حسن روحانی باعث خشم آنان گشت.

روحانیون محافظه کار گویا به لحاظ مالی فاسدند، آنان از طریق بنیادها ثروت اندوزی می کنند. آیا آنان از اینکه خسارت بسیار بینند بیمناکند؟

اعتراض از مشهد آغاز گشت که شهری به شدت مذهبی و مقدس است. اما آنگاه از کنترل خارج گشت. معترضان دیگری به صفوف آن پیوستند. آنان به انتقاد دولت حسن روحانی خود را محدود نساختند، بلکه تمامی نظام جمهوری اسلامی را به زیر سئوال بردند.

عاملان قیام چه کسانی هستند؟ گارگران؟ کارمندان؟ اهالی روستاها؟ یا مانند سال 2009 طبقه متوسط در جنبش سبز که با انتخاب مجدد احمدی نژاد به ریاست جمهوری مخالف بود؟

در مقایسه با سال 2009 برخی، وابستگان اقشار بی بضاعت را حاملان قیام می دانند. شما می دانید که این ها اولین اعتراضات پس از آن زمان نیست. در شهرهایی که در حال حاضر فعال ترین هستند در دوسال گذشته بارها اعتراضات اجتماعی به بیکاری بوده است.

برخی در غرب گمان می کنند رژیم در حال سقوط است. آیا احتمال اینکه این قیام موجب سقوط جمهوری اسلامی شود هست؟

تصور نمی کنم چنین باشد. ما در گذشته نیز قیام های بزرگتری داشته ایم. جنبش سبز سال 2009 را به خاطر آورید یا اعتراضات گسترده ی تهران در تابستان 1999 را. البته در این میان مشکلات موجود به خاطر گروه های متفاوت طبقه حاکمه بزرگتر شده اند  و این ممکن است موجب تضعیف رژیم گردد. اما به گمان من این قیام به زودی در هم خواهد ریخت.

واقعا؟ دولت سپاه پاسداران را به سه استان می فرستد، شبه نظامیان وفادار نسبت به نظام را که به خوبی مسلح هستند. آیا این بر عکس نشان نمی دهد که دولت این اعتراضات را بسیار جدّی می گیرد؟

همینطور است. آنها می کوشند اوضاع را با اراده ای آهنین کنترل کنند و همه طرفداران خویش را بسیج می کنند.

به نظر می آید که آنها بخش قابل ملاحظه ای از مردم باشند. اکنون دیگر تظاهرات عظیمی به چشم می خورند که از رژیم و رهبر دینی، آیت الله علی خامنه ای حمایت می کنند. اینها که همه شان هورا کشان سیاسی نیستند.

بدون شک نظام طرفداران خود را دارد. آنها غالبا کسانی هستند که از نظام و از بنیادهای دینی متنفع اند. به تخمین من میزان آنها به 10 تا 15 درصد مردم میرسد و دولت میتواند آنها را به سهولت تجهیز نماید.

آیا آنها همانطور که گفته می شود روستائیان بی بضاعت اند؟

آنها نیز در میانشان هستند، اما شهرنشینانی را نیز می توان مشاهده نمود که به طبقه متوسط و حتا بالا تعلق دارند. مخرج مشترک آنها این است که رژیم برایشان مزیت بار است. ما که تقسیم بندی روشنی در جامعه نداریم، بلکه طبقات اقتصادی و طبقات فرهنگی، مدرنیست ها و سنت گرایان، همه ی آنها شانه به شانه هم زندگی می کنند، اما در جهان هایی به موازات هم. این امر موضوع را پیچیده می کند. به هر حال اقتصاد وضع را نمی تواند توضیج دهد.

نظر روشنفکران، هنرمندان و ادبیان چیست؟

تقریبا همگی آنها سکوت می کنند. به نظر آنها مشکوک می آید که  اعتراض از جانب وابستگان رژیم به راه افتاده است و تا کنون قیام، نه بهاری دارد و نه اهداف مشخص یا سازمانی. در نظر اهل سواد و طبقه متوسط این قیام به هیچ چیز دیگری به جز خون ریزی نمی انجامد.

شباهت های آن با بهار عربی بخوبی مشاهده می شود: جوانان به خاطر آزادی و عزّتشان بر می خیزند. در سوریه نیز اعتراضات از استان ها آغاز گشت. آیا این مقایسه گمراه کننده ایست؟

به کلی غلط انداز است. ایران به کلی با دنیای عرب تفاوت دارد. ایران اولین کشور منطقه بود که دارای مجلس گشت – در سال 1906، اولین کشوری بود که صنعت نفت خویش را ملی ساخت و به جای نظام سلطنتی نظام جمهوری را برگزید و آن نیز نه توسط کودتا بلکه از طریق انقلاب. ما ملت/ کشوری هستیم مجرّب و پخته. ما 40 سال پیش انقلاب را تجربه کردیم و جنگ هشت ساله ای را با همسایه مان عراق. ما زیر امواج وحشتناک فشار رنج بردیم. در سال 1988 هزاران زندانی سیاسی اعدام گشتند. اینها تجربیات ماست.

برخی از اینها با رنجی که همسایگان عرب شما برده اند تفاوت ندارد.

اکثر ایرانیان فهمیده اند که تظاهرات ها به سرعت به خشونت می انجامند. آنها بدین آگاهی رسیده اند که کشور ما در مرکز منطقه ای به شدت انفجاری قرار دارد. هیچیک از کشورهای همسایه در صلح ندگی نمی کنند، نه عراق، افغانستان، پاکستان و ترکیه. در جهان عرب مردم در آغاز بهار عربی بسیار ساده می اندیشیدند. آنها پیش بینی نمی کردند که قیامشان به چه می تواند بیانجامد. به همین جهت نیر بهار عربی برایشان هیچ حاصلی به بار نیاورد و شکست خورد.

اما بدون یک قیام موفقیت آمیز یا اصلاحات مؤثر، جمهوری اسلامی ایران در جا می زند. آیا چنین نیست؟

بله، این درست است. من طرفدار انقلاب نیستم، بلکه اصلاحات. ما یک عالمه مشکلات عظیم داریم، از جمله در زمینه آزادی بیان، آزادی مطبوعات، دموکراسی. فساد بی کران است. بخش خصوصی اقتصاد در عذاب است. مردم از بورکراسی شاکی اند، از فقر، بیکاری و بحران مالی. اعتیاد به مخدارات مشکل عظیمی است. من انسان هایی را که به خیابان ها می روند درک می کنم. زیرا آنان از همه اینها خسته شده اند. اما هر که از خرد خویش بهره گیرد به سرعت درک خواهد کرد:اینچنین تظاهرات خیابانی مسائل ما را حل نمی کنند.

بهار عربی را به انقلاب شبکه های اجتماعی توجیه کرده اند. در ایران شبکه های اجتماعی نظیر اینستاگرام و تلگرام چه نقشی را ایفا می کنند؟

نقش بسیار مهمی را. تمامی هماهنگی ها در زمینه روز و مکان اعتراضات را می توان از طریق شبکه های اجتماعی ترتیب داد.

رئیس جمهور آمریکا دونال ترامب تظاهرکنندگان را تحریک می کند، اسرائیل آنها را تمجید می کند، عربستان سعودی آن را در خدمت درگیری خود با ایران می گیرد. شما نقش کشورهای دیگر را چگونه می بینید؟

اسرائیل یا آمریکا کار را بر ایرانیان سخت تر می کنند. نحوه عمل اسرائیل در فلسطین یا آنچه آمریکا در ده سال گذشته در مورد ایران از خود بروز داده است – دولت های این کشورها می بایست از دخالت خودداری نموده و سکوت اختیار کنند. به صورت فعلی آنها برای توجیهات رژیم ایران مستمسک بدستش می دهند که مدعیست قیام از خارج سازماندهی می شود که البته صحت ندارد.

آیا اصلا نظام منجمد جمهوری اسلام قابل اصلاح است؟

در صورتی که فشار به اندازه کافی باشد، قدرتمندان از تجربیات تاریخی پند می گیرند. من در سال های دهه 80 هرگز به خود اجازه نمی دادم با یک روزنامه خارجی، با روزنامه نگاران آلمانی به صراحت صحبت کنم. اینگونه بهبودی ها به دنبال 40 سال درگیری دائم بدست آمده اند. بله، این روندیست که آهستگی آن انسان را رنج می دهد. اما این تنها راه برای حصول شرایط دموکراتیک است.

و قیام؟ چه می شود؟

از آنجائیکه خواسته های مردم به سرعتی که آنها امید دارند جامه عمل بخود نمی پوشد و مشکلات قدیمی باقی می مانند، به این جنبش مهر سکوت خواهد خورد. و پس از چندی ما مجددا قیام بعدی را تجربه خواهیم کرد.  





Courtesy of Süddeutsche Zeitung
Source: http://www.sueddeutsche.de/kultur/iran-iranischer-fruehling-oder-blutvergiessen-1.3815664?reduced=true
Publication date of original article: 08/01/2018
URL of this page : http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=22472

 

Tags: ایراناعتراضات خیابانیحسن روحانیپاسدارانچهلتن
 

 
Print this page
Print this page
Send this page
Send this page


 All Tlaxcala pages are protected under Copyleft.