TLAXCALA تلاكسكالا Τλαξκάλα Тлакскала la red internacional de traductores por la diversidad lingüística le réseau international des traducteurs pour la diversité linguistique the international network of translators for linguistic diversity الشبكة العالمية للمترجمين من اجل التنويع اللغوي das internationale Übersetzernetzwerk für sprachliche Vielfalt a rede internacional de tradutores pela diversidade linguística la rete internazionale di traduttori per la diversità linguistica la xarxa internacional dels traductors per a la diversitat lingüística översättarnas internationella nätverk för språklig mångfald شبکه بین المللی مترجمین خواهان حفظ تنوع گویش το διεθνής δίκτυο των μεταφραστών για τη γλωσσική ποικιλία международная сеть переводчиков языкового разнообразия Aẓeḍḍa n yemsuqqlen i lmend n uṭṭuqqet n yilsawen dilsel çeşitlilik için uluslararası çevirmen ağı la internacia reto de tradukistoj por la lingva diverso

 20/11/2017 Tlaxcala, the international network of translators for linguistic diversity Tlaxcala's Manifesto  
English  
 UMMA 
UMMA / دوازده خطای آمریکا و متحدانش در افغانستان
به گزارش بازرس ویژه ارتش آمریکا
Date of publication at Tlaxcala: 29/10/2017
Original: Was in Afghanistan falsch läuft

دوازده خطای آمریکا و متحدانش در افغانستان
به گزارش بازرس ویژه ارتش آمریکا

Marco Seliger مارکو زلیگر

Translated by  Hamid Beheschti حميد بهشتي

 

ایالات متحده آمریکا پیچیدگی و ابعاد بازسازی افغانستان را دستکم گرفته اند. آنها کشور مزبور را با گذشته جنگ هایی که داشته است، ساخت قبیلوی، فقر و عقب ماندگی اش درک نکرده اند، بسیار یک بعدی به اولویت نظامی توجه نموده، به بنای ساخت های کشوری و حکومتی که از جانب ملت مقبول باشد بی توجه مانده اند. در نتیجه به شدت موجب ناتوانی ارتش، پلیس و سازمان اطلاعات مخفی گشته، در اینکه امنیت را برقرار نموده و از بازگشت تروریست ها جلوگیری نمایند غفلت ورزیده اند.


کابل، 14 نوامبر 2005، تصویر از آسوشیتد پرس

به زودی ارتش افغانستان بیش از ارتش آلمان بالگردهای انتقالی خواهد داشت. زیرا اخیرا یک شرکت آمریکایی اولین سری از 160 فروند "بلَک هاوک" را بدان کشور تحویل داده است. هلیکوپترهای مستعمل، ولی نوسازی شده ی مزبور قرار است جایگزین دستگاه های قدیمی روسی گردند. زیرا آنها را دیگر نمی توانستند تعمیر کنند. به همین سرنوشت ممکن است به زودی هلیکوپترهای آمریکایی نیز دچار گردند. این برداشتِ یکی از ادارات کنترل کننده ی کنگره ی آمریکا برای هندو کش، موسوم به "سپِشِل جنرای فُر افغانستان" (بازرسی کل ویژه بازسازی افغانستان Sigmar – سیگمار) است. به نوشته جان اِف سُپکو، رئیس سیگمار، در گزارشی در باره ساخت ارتش افغانستان که اخیرا انتشار یافته است، تسلیحات پیشرفته و دستگاه های کامپیوتری، افغانستان را به غرب وابسته می سازند.

بازرسی ویژه از سال 2008 هر ساله در باره ساخت دستگاه های امنیتی افغانستان بیلان گیری می کند. این بیلان ها هیچگاه به قاطعیت قضاوت اخیر نبوده است. جان اف سپکو می نویسد: ایالات متحده آمریکا پیچیدگی و ابعاد بازسازی افغانستان را دستکم گرفته اند. آنها کشور مزبور را با گذشته جنگ هایی که داشته است، ساخت قبیلوی، فقر و عقب ماندگی اش درک نکرده اند، بسیار یک بعدی به اولویت نظامی توجه نموده، به بنای ساخت های کشوری و حکومتی که از جانب ملت مقبول باشد بی توجه مانده اند. در نتیجه به شدت موجب ناتوانی ارتش، پلیس و سازمان اطلاعات مخفی گشته، در اینکه امنیت را برقرار نموده و از بازگشت تروریست ها جلوگیری نمایند غفلت ورزیده اند. به تشخیص جان اف سپکو "این دشمن نیست که قویست، بلکه حکومت افغانستان ضعیف است". وی 12 مورد را می شمارد که دولت آمریکا و متحدین آن در پیمان ناتو به خطا عمل کرده اند.

به ویژه تقسیم کار در میان آنان بسیار بد است. قرار بوده آمریکا در زمینه نظامی مسئول باشد، آلمان در مورد پلیس، ایتالیا برای دستگاه قضایی، انگلستان در مبارزه با مواد مخدد و ژاپن برای خلع سلاح نیروهای شبه نظامی. اما هر کدام آنها به جای اینکه در چاچوب طرحی مشترک با تکدیگر تعامل نمایند، فقط کار خود را کرده، هماهنگی و همکاری در بین آنان نبوده است. و این بدانجا کشیده است که همگی آنان در افغانستان "ناموفق بوده، به درستی کار نکرده اند".

به همین جهت ایالات متحده آمریکا در سال 2006 مسئولیت بخش پلیس را از آلمان گرفت. به طوری که در گزارش جان اف سپکو آمده است، آلمان تا آن زمان به جز چند ده پلیس را در هندوکش به کار نگمارده بود. آمریکایی ها به جای آن چندین هزار مربی که از کارکنان شرکت های امنیتی خصوصی یا سرباز بودند را بدانجا ارسال نمود و بدین ترتیب پلیس افغانستان شکل نظامی بخود گرفت. این موجب گشت که کار پلیس بیشتر جنبه ی تهاجمی بخود گیرد و کمتر به همکاری با شهروندان و تعقیب جنایتکاران بپردازد.

از این وضعیتِ خَلَع، طالبان بهره برداری کردند. آنها اکنون 25% مناطق افغانستان را کنترل نموده و در 25% دیگر برای بدست گرفتن قدرت مبارزه می کنند. از ضعف پلیس و ارتش، رؤسای باندهای شبه نظامی مواد مخدر نیز استفاده می کنند. آنها از متحدین آمریکائیان در سرکوبی طالبان و تعقیب القاعده بودند. بر اساس گزارش مزبور این همدستی های چندین ساله موجب تضعیف نیروهای دولتی گشت. زیرا یک فرد شبه نظامی عادی که مدت ها در خدمت سازمان سیا بوده است حقوق بیشتری از آمریکا دریافت می نموده تا یک فرد سرباز یا پلیس. کنترل این افراد که اثبات گشته است، در نقض حقوق بشر، در فروش مواد مخدر و فساد مالی دست داشته اند، در اختیار دولت افغانستان نبوده و همین موجب سلب اعتماد مردم از دولت افغانستان گشته است.

گزارش مزبور قضاوت کوبنده ای نیز در مورد میزان آموزش قوای امنیتی و تسلیحات آنان توسط کشورهای غربی دارد. تا سال 2008 به تربیت و ساختِ تشکیلاتِ ارتش و پلیس به شدت بی توجهی گشته است. تسلیحات آنها غالبا از جنگ افزار و دستگاه های باقیمانده از زمان شوروی بوده است. این وضعیت با اقدام موسوم به سِرج (Surge) که برای تقویت شدید دخالت آمریکا در سال 2009 آغاز گشت، تغییر یافت. ایالات متحده آغاز نمود ارتش افغانستان را در حد استاندارد نیروهای ناتو مسلح و تقویت نماید. امروزه سربازان افغانی باید غالبا با اسلحه جات آمریکایی کار کنند. این در کوتاه مدت به توان جنگی آنان افزوده و در دراز مدت بیش از پیش افغانستان را به منابع بین المللی مالی وابسته ساخته است. انتقاد دولت کابل به گزارش جان اف سپکو مبنا بر این است که در ایجاد پلیس و ارتش اختیاری نداشته است و دخالت نیروهای افغانستان وابسته به آن است که مسئولان ارتش آمریکا و ناتو رهبران آن کشور را در زمینه طرح های نظامی و آموزشی برای نیروهای امنیتی مطلع سازند.

مسئولان در واشنگتن و پایتخت های سایر ممالک غرب به جای اینکه نیروهای افغانستان را در فعالیت های نظامی دخیل نمایند، در ارقام مربوط به شمار نفرات جدید ارتش و میزان توان آن غلو کرده اند. گزارش مزبورد در این مورد نیز صراحت دارد. در متن گزارش آمده است که ارتش آمریکا به فساد رهبران افغانستان و عدم آمادگی جنگی بسیاری از سربازان این کشور توجه کافی نکرده است. بدین ترتیب تصور اشتباهی در باره قدرت نظامی نیروهای افغانستان ایجاد، به توانایی نیروهای امنیتی افغانستان بیش از اندازه اعتماد گشته و توان نظامی طالبان دست کم گرفته شده است. بدین صورت بوده است که ارتش و پلیس پس از سال 2014 قادر نبوده اند در مقابل خطر طالبان مقاومت نمایند.

وضعیت اسف بار نیروهای امنیتی افغانستان موجب آن گشت که آمریکائیان و متحدانشان در پیمان ناتو لاجرم بودند از اینکه باز هم بر برنامه های آموزشی نیروهای افغانستان بیافزایند.  آنان دیگر حاضر نبودند خود را به آموزش تمامی نیروهای نظامی و پلیس افغانستان مشغول کنند بلکه فقط به برخی از بخش های آن آموزش دادند.از جمله به واحدهای ویژه پلیس و ارتش، در حالیکه به واحدهای عادی و نیز به نیروی هوایی افغانستان کمتر توجه نمودند. اکنون ناتو قصد دارد به تقویت ساخت نیروی هوایی آن کشور بپردازد. این که غیر قابل ترمیم گشتن هواپیماها و بالگردها و عدم توانایی مالی به کجا می انجامد را می توان پس از خروج نیروهای شوروی از افغانستان مشاهده نمود. در همه جای این کشور اسکلت های در حال زنگ زدن جنگ افزار هایی که شووی با آنها ارتش افغانستان را مجهز نمود، مشاهده می گردد.             

 





Courtesy of تلاکسکالا
Source: http://tlaxcala-int.org/article.asp?reference=21953
Publication date of original article: 21/10/2017
URL of this page : http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=21954

 

Tags: افغانستانآمریکاگزارش سپکو
 

 
Print this page
Print this page
Send this page
Send this page


 All Tlaxcala pages are protected under Copyleft.